Originele versie: Nederlands

We are going through a difficult period in our lives. For a few months now, a single theme has dominated the world today.  An invisible creature, the corona virus haunts our society with serious consequences. In my circle of acquaintances, several people have had to deal with the disease. The father of my neighbour has succumbed after almost 3 weeks of artificial respiration and has been silently buried. The father-in-law of my daughter also entered intensive care, but was cured. The husband of a colleague of my wife also ended up in the clinic, but after a painful period he is better off. The daughter of a friend of mine also had the disease, but had fewer symptoms and has been cured. Corona is very close to us. I admire the courage and dedication of my neighbour, who works as a nurse in the corona ward of the hospital in Lier and has been literally looking death in the eye for several weeks now and has to be very careful not to get infected herself. My wife Anita also continues to work in the healthcare sector, albeit in a less risky environment and of course with a face mask, gloves, disinfectant gel and a protective hood. We notice that in such periods people
rise above themselves and continue to do what is necessary. They are shining examples of love for one’s fellow man.

The measures taken by the public authorities on the advice of virologists came not a moment too soon. We all realize that they are necessary. Previously, the recommendation in our Meeting not to give each other hands at the end of the silence was a wise decision. Fortunately, in my opinion, no Friends have contracted the disease. 

Initially, the number of infections increased rapidly, but the strict regulations made it possible to limit the spread of the disease. For some people the lockdown started a difficult period. Day in and day out between 4 walls can be depressing and can bring tension and stress. I can speak of it from my time in prison as a conscientious objector. For a lot of people in a small apartment it almost seems as if they are also in a prison. However, knowing that isolation will pass by gives hope and perspective to people in prison. Being able to wait patiently is a gift in such situations, I also learned that in my cell measuring 2.5 x 4 meters. Also the “corona storm” will blow over. A little necessary confinement and solitude can deepen our lives and teach us the essence of existence. Simplicity and peace are ultimately positive qualities that so many people lack and rediscover in these circumstances. In the gospel we read that Jesus repeatedly went to isolated places to seek the Light in silence. Reflection is part of the search for the meaning of life. 

Also with Friends, the corona- crisis can leave its marks. Quakers are not immune to corona, nor to the consequences and frustrations of a long period of social and economic stagnation and isolation. Those who fall out of work can end up in a tight financial situation. The lack of social daily contact with family, (grand)children, (grand)parents and friends will be hard on many others. Nevertheless, we can treat ourselves and possible housemates with upbeat activities, e.g. a walk or bike ride. There are so many interesting books to read. We might be able to refine our cooking skills by preparing new and healthy recipes. With a phone call, card, message or letter we can also surprise each other, because not everyone is familiar with the internet.  We might learn to feel ourselves and others a little more “at home” in our own ‘kot’.

We can pull ourselves up to the resilience that our world is showing.  People are inventively working to prevent the transmission of the virus in the next steps to restore normality in public life. Plexi dividers, face masks, disinfectants and keeping our distance will help us to do this. People are feverishly searching for vaccines and effective medication, they are already testing them out and the expectation is that there will be results in the near future.

 The electronic options are now being more widely used in order to keep in touch with each other. I myself learned new ways of communicating such as ‘Zoom’. In this way we are wrestling through these confined times. In this way we can learn and use positive solutions.  We are continuing our Meetings, more intensively than before. Via Zoom we are able to attend a silent meeting four times a week. Some Friends can now attend a Meeting with just a few mouse clicks and no travel time is lost.  It is great to feel connected and to be able to see and speak to each other after the meeting. I can only encourage each of us as a member or connected person to attend digital meetings. 

This can be done every Sunday from 10:30 am to 11:15 am, with the opportunity to stay a little longer.  The midweek meeting takes place on Mondays, Wednesdays and Fridays from 19:30 to 20:00, with the opportunity to have a chat afterwards. 

Maybe some of you would like to share your experience and dealings with corona. we would welcome your contributions. 

6 May 2020, Jan Peeters, BLYM Elder, translated with https://www.deepl.com/ and edited by R Rzewnicki

English version
We beleven een moeilijke periode in ons leven. Sinds enkele maanden beheerst één enkel thema de aktualiteit. Een onzichtbaar wezentje, het coronavirus waart met ernstige gevolgen rond in onze maatschappij. In mijn kennissenkring hebben meerdere mensen met de ziekte te maken gehad. De vader van mijn buurvrouw is na bijna 3 weken beademing bezweken en in stilte begraven. De schoonvader van mijn dochter kwam ook op intensieve verzorging terecht, maar is genezen. De man van een kollega van mijn vrouw belande ook in de kliniek, maar is na een pijnlijke periode aan de beterhand. De dochter van een vriend van me heeft de ziekte ook doorgemaakt, maar had minder klachten en is genezen. Corona is echt geen ver van ons bed show. Ik bewonder de moed en inzet van mijn buurvrouw, die als verpleegster werkt in de
corona-afdeling van het ziekenhuis te Lier en nu al meerdere weken letterlijk de dood in de ogen kijkt en erg moet opletten om zelf niet besmet te worden. Ook mijn vrouw Anita werkt gewoon verder in de zorgsektor, zij het in een minder risikovolle omgeving en uiteraard met mondmasker, handschoenen, ontsmettende gel en een hoofdkap. We merken dat in zulke perioden mensen boven zichzelf uitstijgen en onversaagd blijven doen wat noodzakelijk is. Ze zijn lichtende voorbeelden van liefde voor de medemens.

De maatregelen die de overheden namen op advies van virologen kwamen niets te vroeg. We beseffen allen dat deze noodzakelijk zijn. Eerder was de aanbeveling om in onze meeting elkaar geen handen meer te geven bij het einde van de stilte een wijze beslissing. Gelukkig heeft mijn inziens geen van de Vrienden de ziekte opgelopen.

Aanvankelijk steeg het aantal besmettingen snel, maar door de strenge voorschriften kon de verspreiding van de ziekte gekeerd worden. Voor sommige mensen brak met de lock-out een zware periode aan. Dag in dag uit tussen 4 muren vertoeven kan deprimerend zijn en spanningen en stress meebrengen. Ik kan er van meespreken uit de tijd toen ik als dienstweigeraar in de gevangenis verbleef. Voor veel mensen in een klein appartementje lijkt het wel alsof ze ook in een gevangenis vertoeven. De wetenschap dat eenzame afzondering voorbij gaat geeft echter hoop en perspektief bij mensen in de gevangenis. Geduldig kunnen wachten is een mooie gave in zulke situaties, dat heb ik in mijn cel van 2,5 x 4 meter ook geleerd. Ook de coronastorm zal overwaaien. Een beetje noodgedwongen afzondering en eenzaamheid kan ons leven verdiepen en leert ons de essentie kennen van het bestaan. Eenvoud en rust zijn uiteindelijk positieve eigenschappen die veel mensen ontberen en herontdekken in deze omstandigheden. In het evangelie lezen we dat Jezus meermaals naar eenzame plaatsen trok om in stilte het Licht te zoeken. Bezinning hoort bij de zoektocht naar de zin van leven.

Ook bij Vrienden kan de coronakrisis sporen nalaten. Quakers zijn niet immuun voor corona, en evenmin voor de gevolgen en de frustraties die een lange periode van sociale en ekonomische stilstand en isolatie meebrengen. Wie zonder werk valt kan in een krappe financiële toestand belanden. Het gemis aan sociale dagelijkse omgang met familie, (klein)kinderen, (groot)ouders en vrienden zal anderen dan weer zwaar vallen. Toch kunnen we onszelf en eventuele huisgenoten trakteren met opmonterende bezigheden, b.v. een wandeling of fietstochtje. Er zijn nog zoveel boeiende boeken te lezen. We kunnen misschien onze kookkunsten aanscherpen door nieuwe en gezonde recepten te bereiden. Met een telefoontje, kaartje, berichtje of brief kunnen we elkaar ook verrassen, want niet iedereen is vertrouwd met het internet. We leren hierdoor misschien wel onszelf en anderen een beetje meer “thuis” te voelen in ons ‘kot’.

We kunnen ons optrekken aan de veerkracht die onze maatschappij laat zien. Men is inventief bezig om bij komende stappen tot normalisering van het openbaar leven de overdracht van het virus te beletten. Plexi-schotten, mondmaskers, ontsmettingmiddelen en afstand houden zullen ons hierbij helpen. Koortsachtig wordt gezocht naar vaccins en doeltreffende medicatie, men test deze nu al uit en de verwachting is dat er binnen afzienbare tijd resultaat zal zijn.

De digitale mogelijkheden worden nu meer omarmd om toch kontakt te houden met elkaar. Zelf leerde ik nieuwe manieren van kommuniceren kennen zoals ‘Zoom’. Op die manierworstelen we ons doorheen deze beperkende tijden. We kunnen zo positieve oplossingen aanleren en gebruiken. Onze meetings gaan dus door, intensiever dan voorheen. Via Zoom zijn we vier maal per week in de mogelijkheid om een stille meeting te bezoeken. Sommigen Vrienden kunnen nu met enkele muisklikken een meeting bijwonen zonder verlies van reistijd. Het doet deugd om ons verbonden te voelen en elkaar te kunnen zien en spreken na de meeting. Ik kan ieder van ons als lid of verbondene alleen maar aanmoedigen om digitale meetings bij te wonen. Dat kan elke zondag van 10:30 tot 11:15 uur, met gelegenheid nog wat langer na te blijven. De midweekse meeting gaan door op maandag, woensdag en vrijdag, telkens van 19:30 tot 20:00 uur, met elegenheid tot een babbeltje achteraf.

Misschien willen sommigen onder ons ook hun ervaring en omgang met corona meedelen, we verwelkomen graag hun bijdragen.
6 mei 2020, Jan Peeters, BLYM Ouderling

Dear Friends,

Given the current situation, you may well be wondering about the plans for the Residential Yearly Meeting.

Despite the uncertainty, we are continuing our work. The topic that we have discerned for this year is “Letting our lives speak: linking Quaker theology, spirituality and social engagement”. In our discussions we’d like to explore how these three are related to each other and how one follows from another. We would also like to ask Friends to share the work that they are currently doing in the context of a ‘fair’.

Our speaker will be Craig Barnett, author of The Guided Life. (available in the BLYM library) Craig is a Quaker from Sheffield in the UK, where he works for a local refugee charity. He was one of the founders of the City of Sanctuary movement, and has also worked as Director of a Quaker agricultural training centre in Zimbabwe. Craig is a regular speaker at Quaker events, is a member of the revision committee for Quaker Faith & Practice, and has contributed to national Quaker work on spirituality, theology and refugee issues. He has also trained as an organic farmer and brings a concern for sustainable agriculture and skilled, practical work to his explorations of Quaker spirituality.

As you know, we had booked Chant d’Oiseau for our RYM this year. As with other public gathering places, they are currently closed. We were informed this past week that will not open this year. We know from our earlier research that there are not other options available, especially in the current situation. 

We have met with the Clerks and the Elders, and have agreed that we will gather as a YM in one form or another, on the planned weekend of October 9/10/11, at Quaker House Brussels. Planning will continue for a face-to-face meeting, with possible participation by Zoom for those who may not be able to attend in person. In the case that restrictions on gatherings continue into the autumn, we will have our meeting entirely on Zoom.

In Friendship,

Caroll Ewen

Kornee Van Der Haven

Kate McNally

2020 RYM planning committee

Craig has a blog called Transition Quaker he has also written and contributed to a number of Quaker books.

Northwest Border Meeting 2021 – Germany
Northwest Border Meeting 2022 – Belgium